===== GA6T2:418 – EXSISTENTIA ===== Suarez diz em suas Disputationes metaphysicae (XXXI, sect. IV, n. 6), cuja influência no começo da metafísica moderna vem se tornando cada vez mais clara, o seguinte sobre a exsistentia: “nam esse existentiae nihil aliud est quam illud esse, quo formaliter, et immediate entitas aliqua constitutur extra causas suas, et desinit esse nihil, ac incipit esse aliquid: sed huiusmodi est hoc esse quo formaliter et immediate constituitur [[termos:r:res:start|res]] in actualitate [[termos:e:essentiae:start|essentiae]]: ergo est verum esse existentiae”. A existência aponta para aquele ser por meio do qual se apresenta a cada vez de modo próprio e imediato uma essencialidade fora das causas e, assim, portanto, por meio do qual o não ser cessa e algo respectivo começa a ser. De acordo com a distinção de suporte no ser, a exsistentia sempre se refere respectivamente a uma essencialidade. Aquilo, que um ente respectivamente é, é apresentado fora da produção de um efeito por uma causa. Isso significa: o o-que-é atravessa uma realização causadora, e, em [[termos:v:verdade:start|verdade]], de um tal modo que o que é aí efetuado é, então, dispensado e colocado sobre si mesmo como algo efetivamente real. O “extra” não se refere mais agora, tal como ο εξω aristotélico, à διάνοια, à apreensão humana, mas a uma causação em curso. Exsistentia é [[termos:a:actualitas:start|actualitas]] no sentido da res1011 extra causas et nihilum sistentia, no sentido de um ser atuante, que transpõe algo para fora da produção de um efeito por uma causa e que transpõe a realização para o interior do ter atuado, superando, com isso, o nada (ou seja, a falta de algo realmente efetivo). Suarez sagt in seinen »Disputationes metaphysicae« (XXXI, sect. IV n. 6), deren Fortwirken in den [[termos:b:beginn:start|Beginn]] der neuzeitlichen [[termos:m:metaphysik:start|Metaphysik]] [[termos:i:inzwischen:start|Inzwischen]] deutlicher geworden [[termos:i:ist:start|ist]], [[termos:u:uber:start|über]] die ex-sistentia dieses: »nam esse existentiae nihil aliud est quam illud esse, quo formaliter, et immediate entitas aliqua constituitur extra causas suas, et desinit esse nihil, ac incipit esse aliquid: sed huiusmodi est hoc esse quo formaliter et immediate constituitur res in actualitate essentiae: ergo est verum esse existentiae.« [[termos:e:existenz:start|Existenz]] ist jenes [[termos:s:sein:start|Sein]], wodurch [[termos:e:eigentlich:start|eigentlich]] und unmittelbar eine Wesenheit jeweils aufgestellt wird außerhalb der Ursachen und so also das [[termos:n:nicht:start|Nicht]]-sein aufhört und ein Jeweiliges [[termos:z:zu:start|zu]] sein beginnt. Die ex-sistentia bezieht sich gemäß der tragenden [[termos:u:unterscheidung:start|Unterscheidung]] im Sein auf je eine Wesenheit. [[termos:w:was:start|Was]] je ein [[termos:s:seiendes:start|Seiendes]] ist, das wird durch die Existenz aufgestellt im Außerhalb der Verursachung. Dies meint : Das [[termos:w:was-sein:start|Was-sein]] geht durch eine verursachende [[termos:v:verwirklichung:start|Verwirklichung]] hindurch, und zwar so, daß das dabei Erwirkte [[termos:d:dann:start|dann]] [[termos:a:als:start|als]] Gewirktes aus der Verursachung [[termos:e:entlassen:start|entlassen]] und auf sich [[termos:s:selbst:start|Selbst]] zu einem Wirklichen aufgestellt wird. Das »extra« bezieht sich [[termos:j:jetzt-nicht-mehr:start|jetzt nicht mehr]] [[termos:w:wie:start|Wie]] das Aristotelische εξω auf die διάνοια, das menschliche [[termos:v:vernehmen:start|Vernehmen]], sondern auf eine ablaufende Verursachung. Ex-sistentia ist actualitas im Sinne der res extra causas et nihilum sistentia, einer Wirkendheit, die etwas ins Außerhalb von Verursachung und Verwirklichung in die Gewirktheit versetzt und so das [[termos:n:nichts:start|Nichts]] (d. h. das Fehlen von Wirklichem) überwindet. {{indexmenu>.#1|skipns=/^playground|^wiki/ nsonly}}